Shloka 37
गोविन्द च महात्मानं बलदेवं महाबलम् । तथान्यान् वृष्णिवीरांश्व प्रद्युम्नाद्यान् सहस्रश:,महाराज! इसके बाद महात्मा भगवान् श्रीकृष्ण, महाबली बलदेव तथा प्रद्युम्म आदि अन्यान्य सहस्रों वृष्णिवीरोंकी विधिवत् पूजा करके भाइयोंसहित शत्रुदमन महातेजस्वी राजा युधिष्ठिरने उन सबको विदा किया
vaiśampāyana uvāca |
govindaṃ ca mahātmānaṃ baladevaṃ mahābalam |
tathā anyān vṛṣṇivīrāṃś ca pradyumnādyān sahasraśaḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಶತ್ರುದಮನ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾತ್ಮ ಗೋವಿಂದನನ್ನು (ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ), ಮಹಾಬಲ ಬಲದೇವನನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸಾವಿರಾರು ವೃಷ್ಣಿವೀರರನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadharma: a righteous king shows gratitude and reverence through proper worship and courteous farewell to allies and elders, reinforcing social harmony and ethical leadership.
After completing the relevant rites, Yudhiṣṭhira formally honors Kṛṣṇa, Baladeva, and the many Vṛṣṇi warriors (including Pradyumna) and then respectfully sends them off, with his brothers present.