Shloka 38
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
भर्तरें निहतं दृष्टवा पुत्रं च पतितं भुवि | चित्राड्भदा परित्रस्ता प्रविवेश रणाजिरे,पतिदेव मारे गये और पुत्र भी संज्ञाशून्य होकर पृथ्वीपर पड़ा है। यह देख चित्रांगदाने संतप्त हृदयसे समरांगणमें प्रवेश किया
bhartāraṁ nihataṁ dṛṣṭvā putraṁ ca patitaṁ bhuvi | citrāṅgadā paritrastā praviveśa raṇājire ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಪತಿಯನ್ನು ಹತನಾಗಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರನನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಚೇತನವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಚಿತ್ರಾಂಗದಾ ಭಯ-ಶೋಕದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಯುದ್ಧಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how warfare’s harm extends beyond combatants: the death of a spouse and the collapse of a child compel even a grieving wife-mother to step into the war-zone. It implicitly raises an ethical awareness of war’s ripple effects on dharma, family bonds, and human vulnerability.
Citrāṅgadā sees her husband killed and her son lying fallen on the ground; overwhelmed and shaken, she nevertheless goes into the battlefield, driven by grief and urgency.