Shloka 22
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
कृता विसंज्ञा भूयिष्ठा: क्लान्तवाहनसैनिका: । थोड़ी ही देरमें अर्जुनने युद्धस्थलमें झुकी हुई गाँठवाले बाणोंद्वारा अधिकांश सैन्धव वीरोंको संज्ञाशून्य कर दिया। उनके वाहन और सैनिक भी थकावटसे खिन्न हो रहे थे ।। २१ कल | तांस्तु सर्वान् परिग्लानान् विदित्वा धृतराष्ट्रजा
kṛtā visaṃjñā bhūyiṣṭhāḥ klāntavāhanasainikāḥ | tāṃstu sarvān pariglānān viditvā dhṛtarāṣṭrajāḥ ||
ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಲಿದ ಸಂಧಿಗಳಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೈಂಧವ ವೀರರನ್ನು ಅಚೇತನಗೊಳಿಸಿದನು. ಅವರ ವಾಹನಗಳೂ ಸೈನಿಕರೂ ದಣಿದು ಮನೋಭಂಗಗೊಂಡರು. ಇವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the rapid, dehumanizing toll of battle—war reduces fighters to exhaustion and unconsciousness—and implicitly tests rulers and commanders: dharma is not only courage in combat but also discernment and restraint when others are already incapacitated.
Vaiśampāyana describes a battlefield moment where most warriors have been knocked senseless and their mounts and troops are fatigued; observing this weakened condition, the sons of Dhṛtarāṣṭra (the Kauravas) recognize the situation and prepare to respond.