Shloka 17
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
नद्धं च भाजनं राजंस्तुलार्थमभवन्नूप । वाहन पाण्डुपुत्रस्य तत्रासीत् तु विशाम्पते
naddhaṃ ca bhājanaṃ rājan tulārtham abhavan nṛpa | vāhanaṃ pāṇḍuputrasya tatrāsīt tu viśāṃpate ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ, ಆ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿತ್ತು; ತೂಕದ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರಗಳನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಹಂಚಲಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಜಾನಾಥನೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ವಾಹನಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship through careful stewardship: resources are secured, measured fairly, and transported responsibly—order and equity in practical affairs supporting larger righteous aims.
During the Aśvamedha-related proceedings, the narrator describes logistical arrangements: utensils are tied up and distributed into balanced loads, and Yudhiṣṭhira’s vehicles are present to carry these prepared burdens.