Shloka 16
उपहार-विधानम्, यक्षपूजा, रत्ननिध्युद्धारः
Offerings to Tryambaka; Yakṣa honors; Excavation of the Treasure
ततो निशा सा व्यगमन्महात्मनां संशृण्वतां विप्रसमीरिता गिर: | ततः प्रभाते विमले द्विजर्षभा वचोडब्रुवन् धर्मसुतं नराधिपम्,तदनन्तर ब्राह्मणोंकी कही हुई बातें सुनते हुए महात्मा पाण्डवोंकी वह रात सकुशल व्यतीत हुई। फिर निर्मल प्रभातका उदय होनेपर उन श्रेष्ठ ब्राह्मणोंने धर्मनन्दन राजा युधिष्ठिरसे इस प्रकार कहा
tato niśā sā vyagaman mahātmanāṃ saṃśṛṇvatāṃ vipra-samīritā giraḥ | tataḥ prabhāte vimale dvijarṣabhā vaco ’bruvan dharmasutaṃ narādhipam ||
ಅನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ವಚನಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವರ ಆ ರಾತ್ರಿಯು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು. ಬಳಿಕ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭಾತ ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಧರ್ಮಸೂತನಾದ ನರಾಧಿಪ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical posture of righteous rule: the king and his companions listen attentively to learned brāhmaṇas, allowing deliberation and dharma-guided counsel to shape action—especially at moments of transition and decision.
After spending the night listening to the brāhmaṇas’ words, the Pāṇḍavas reach morning; at dawn the foremost brāhmaṇas begin to address Yudhiṣṭhira, indicating the continuation of instruction or advice directed to the king.