Shloka 41
एवमुकक््त्वा तत: कुन्ती विरराम महाद्युते । तामनुज्ञाप्य चैवेमां सुभद्रां समुपानयम्,“महाद्युते! ऐसा कहकर कुन्तीदेवी चुप हो गयीं। उन्हींकी आज्ञासे मैं इस सुभद्रा देवीको साथ लाया हूँ
evam uktvā tataḥ kuntī virarāma mahādyute | tām anujñāpya caivemāṃ subhadrāṃ samupānayam ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು— ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾದ್ಯುತಿಯುಳ್ಳ ಕುಂತೀದೇವಿ ಮೌನರಾದರು. ಅವರ ಅನುಮತಿ ಮತ್ತು ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ನಾನು ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct within a royal family: an elder (Kuntī) concludes her counsel and, through her explicit permission, authorizes the next step. It models restraint in speech, respect for authority, and orderly action in sensitive matters.
After Kuntī finishes speaking and becomes silent, the narrator (Vaiśampāyana) states that, with her approval, he brings Subhadrā into the scene—signaling a transition to the next interaction or decision involving Subhadrā.