Shloka 14
Uttaṅka’s Petition for Madayantī’s Divine Earrings (Maṇikuṇḍala) — Agreement, Proof, and Vigilance
गौतमस्त्वब्रवीद् विप्रमुत्तड़कं प्रीतमानस: । कस्मात् तात तवाद्येह शोकोत्तरमिदं मन: । स स्वैरं ब्रूहि विप्रषें श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
Gautamas tv abravīd vipram Uttankaṁ prītamānasaḥ | kasmāt tāta tavādyeha śokottaram idaṁ manaḥ | sa svairaṁ brūhi viprarṣe śrotum icchāmi tattvataḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಪ್ರೀತಿಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೌತಮನು ವಿಪ್ರ ಉತ್ತಂಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಮಗನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶೋಕದಿಂದ ಏಕೆ ಅತಿಯಾಗಿ ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಿದೆ? ಓ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೇ, ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಹೇಳು; ನಿಜವಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical mode of dialogue: a compassionate elder invites honest speech and seeks the truth (tattvataḥ) rather than rumor or assumption. It models how grief should be approached—through open inquiry, trust, and truthful explanation.
Vaiśampāyana narrates that the sage Gautama, pleased in mind, questions the brahmin Uttanka about the cause of his present sorrow and urges him to speak freely so the real reason can be understood.