Shloka 15
Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
भगदेवानुयातानां सर्वासां वामलोचना । माहेश्वरी महादेवी प्रोच्यते पार्वती हि सा
bhagadevānuyātānāṁ sarvāsāṁ vāmalocanā | māheśvarī mahādevī procyate pārvatī hi sā ||
ವಾಯು ಹೇಳಿದರು—ಕಾಮದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಪುರುಷರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸುಂದರ ನೇತ್ರಗಳವಳಾದ ಅವಳೇ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು; ಅವಳನ್ನೇ ಮಾಹೇಶ್ವರಿ, ಮಹಾದೇವಿ, ಪಾರ್ವತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮಂಗಳಮಯಿ ಉಮಾದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳೆಂದು ತಿಳಿ; ಮತ್ತು ರಮಣೀಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಪ್ಸರಸೆಯರೇ ಪ್ರಧಾನರು.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the divine ideal of womanhood in the form of Umā/Pārvatī—named Māheśvarī and Mahādevī—placing her as the highest among women, while also acknowledging that worldly desire tends to pursue ornamented apsarases; it implicitly contrasts sacred excellence with sensual attraction.
Vāyudeva is speaking in praise and classification of feminine figures: he identifies Pārvatī/Umā by her epithets and declares her supreme among women, then notes that among pleasure-seeking contexts, richly adorned apsarases are regarded as foremost.