Shloka 126
Sāttvika-vṛtta-kathana (Brahmā on the Conduct of Sattva) — Chapter 38
ऊर्ध्वस्रोतस इत्येते देवा वैकारिका: स्मृता: । सत्त्वगुणसम्पन्न महात्मा स्वर्गवासी देवताओंकी भाँति ईशित्व
Ūrdhvasrotasa ity ete devā vaikārikāḥ smṛtāḥ | sattvaguṇasampannaḥ mahātmā svargavāsī devatāvat īśitva-vaśitva-laghimādi mānasikāḥ siddhīḥ prāpnoti | sa ūrdhvasrotaḥ vaikāriko deva iti manyate |
ವಾಯು ಹೇಳಿದರು— ‘ಊರ್ಧ್ವಸ್ರೋತಸರು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರು ವೈಕಾರಿಕ ದೇವತೆಗಳೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ತ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಯಾಗಿರುವ ಮಹಾತ್ಮನು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಈಶಿತ್ವ, ವಶಿತ್ವ, ಲಘಿಮಾ ಮೊದಲಾದ ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಂಥವನು ಊರ್ಧ್ವಸ್ರೋತಸನೂ ವೈಕಾರಿಕ ದೇವತೆಯೂ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse links spiritual refinement (dominance of sattva) with an ‘upward’ inner orientation, describing how such purity and clarity are traditionally said to culminate in divine-like mental powers (siddhis) and a higher mode of existence.
Vāyu is explaining a doctrinal classification: beings who are ‘ūrdhvasrotas’ are identified with the Vaikārika class of gods, and he describes the qualities and attainments associated with them—especially sattva and the acquisition of mental siddhis.