Shloka 3
Adhyāya 33: Brāhmaṇa-Upadeśa on Buddhi, Āśrama-Forms, and Inner Freedom
ये केचिज्जन्तवो लोके जड्मा: स्थावराश्ष ह | तेषां मामन्तकं विद्धि दारूणामिव पावकम्,संसारमें जो कोई भी स्थावर-जंगम प्राणी हैं, उन सबका विनाश करनेवाला मृत्यु उसी प्रकार मुझे समझो, जिस प्रकार कि लकड़ियोंका विनाश करनेवाला अग्नि है
ye kecij jantavo loke jaṅgamāḥ sthāvarāś ca ha | teṣāṃ mām antakaṃ viddhi dārūṇām iva pāvakam ||
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅಂತ್ಯಕಾರಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿ—ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Death is presented as the universal terminator of all beings—both moving and unmoving—just as fire inevitably consumes wood; the verse urges clear recognition of impermanence as a basis for right understanding and detachment.
A Brahmin speaker delivers a philosophical instruction, using a vivid simile (fire consuming wood) to explain the inevitability of death for all forms of life within worldly existence.