Shloka 11
अम्बरीषगाथा—गुणत्रयविभागः तथा लोभनिग्रहः
Ambarīṣa’s Gāthā: The Guṇas and the Restraint of Greed
स तैर्गुणैः संहतदेहबन्धन: पुन: पुनर्जायति कर्म चेहते । जन्मक्षये भिन्नविकीर्णदेहो मृत्युं पुनर्गच्छति जन्मनैव
sa tair guṇaiḥ saṃhatadeha-bandhanaḥ punaḥ punar jāyati karma cehate | janma-kṣaye bhinna-vikīrṇa-deho mṛtyuṃ punaḥ gacchati janmanā eva ||
ಆ ಗುಣಗಳಿಂದ ದೇಹಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಅವನು ಮರುಮರು ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಆ ಜನ್ಮದ ಅವಧಿ ಮುಗಿದಾಗ ದೇಹದ ತತ್ತ್ವಗಳು ವಿಭಜಿಸಿ ಚದುರಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅವನು ಮರಣವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅದೇ ಕ್ರಮದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮ–ಮರಣದ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the guṇas of prakṛti bind the self to embodiment, driving repeated birth, action, and death; without freedom from guṇa-driven attachment, one continues in saṃsāra.
A brāhmaṇa speaker explains the mechanism of transmigration: the being, constrained by guṇas, repeatedly takes birth and performs actions; at life’s end the body disintegrates, death occurs, and the cycle resumes.