Shloka 22
पितर ऊचु. नाहसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतां वर । नेह युक्त त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृूपान्,पितर बोले--विजय पानेवालोंमें श्रेष्ठ परशुराम! बेचारे क्षत्रियोंको मारना तुम्हारे योग्य नहीं है; क्योंकि तुम ब्राह्मण हो, अतः तुम्हारे हाथसे राजाओंका वध होना उचित नहीं है
pitar ūcuḥ | nārhasi kṣatrabandhūṁs tvaṁ nihantuṁ jayatāṁ vara | neha yuktaṁ tvayā hantuṁ brāhmaṇena satā nṛpān |
ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದರು— “ವಿಜಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಈ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯುಕ್ತವಲ್ಲ. ನೀನು ಸದ್ಗುಣಸಂಪನ್ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ರಾಜರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಮರ್ಯಾದೆಗೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.”
समुद्र उवाच
Educational Q&A
The verse stresses propriety (yukta) and dharma according to one’s role: a virtuous brāhmaṇa is urged to refrain from killing kings/kṣatriyas, emphasizing restraint and ethical limits on violence.
The ancestral Fathers (Pitṛs) address the warrior-sage (contextually Paraśurāma), admonishing him that it is unfitting for a righteous brāhmaṇa to slay kṣatriyas and rulers, thereby redirecting him toward dharmic conduct.