Shloka 24
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदु: । विदित्वा चानुतिष्ठ त्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिता
etad evedṛśaṃ puṇyam araṇyaṃ brāhmaṇā viduḥ | viditvā cānutiṣṭhanti kṣetrajñenānudarśitāḥ ||
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇಂತಹ ಈ ಪುಣ್ಯ ಅರಣ್ಯವನ್ನೇ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ। ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ (ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಜ್ಞ)ನು ಸತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಅದನ್ನು ಅರಿತು ಅವರು ಆಚರಣೆಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ—ಶಮ ಮೊದಲಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ।
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Holiness is not merely a location but a realized understanding: when guided by a true knower of the Self (kṣetrajña), one should translate insight into disciplined practice—inner restraint and sustained spiritual observance.
A Brahmin speaker describes a sacred forest known to the learned and explains that those awakened by instruction from a realized teacher undertake the appropriate spiritual disciplines there, treating the forest as a setting for self-cultivation.