Shloka 6
Vāc–Manas Saṃvāda: Prāṇa-Apāna and the Primacy Debate (वाक्–मनस् संवादः)
चित्तं ख्रुवश्न वित्तं च पवित्र ज्ञानमुत्तमम् । सुविभक्तमिदं सर्व जगदासीदिति श्रुतम्,इस यज्ञमें चित्त ही खुवा तथा पवित्र एवं उत्तम ज्ञान ही धन है। यह सम्पूर्ण जगत् पहले भलीभाँति विभक्त था--ऐसा सुना गया है
cittaṁ dhruvaṁ vittañ ca pavitraṁ jñānam uttamam | suvibhaktam idaṁ sarvaṁ jagad āsīd iti śrutam ||
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತವೇ ಸ್ಥಿರ ಆಧಾರ; ಪವಿತ್ರವೂ ಉತ್ತಮವೂ ಆದ ಜ್ಞಾನವೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ: ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಒಮ್ಮೆ ಸುಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿ, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಿಭಜಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse redefines ‘wealth’ in the context of sacrifice: not external riches, but a steady mind and pure, highest knowledge. It points to an ethical-spiritual valuation where inner clarity and insight are the true offerings and attainments.
A Brahmin speaker instructs about the deeper meaning of yajña, shifting attention from material components to inner qualities. He also invokes traditional hearing (śruti-like authority) about the world’s earlier well-ordered differentiation, grounding the teaching in received wisdom about cosmic order.