Shloka 236
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
ब्रह्मणा सम्परित्यक्तो मृत इत्युच्यते नरै: । इस प्रकार जब जीव शरीरका त्याग करता है
brahmaṇā samparityakto mṛta ity ucyate naraiḥ |
ಬ್ರಹ್ಮ (ಜೀವನತತ್ತ್ವ) ದೇಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ ಜನರು ಅದನ್ನು ‘ಮೃತ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜೀವನು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದು ಉಸಿರಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣತೆ, ಉಸಿರಾಟ, ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ಚೇತನ್ಯ ಯಾವುದೂ ಉಳಿಯದು. ಹೀಗೆ ಆತ್ಮದಿಂದ ಪರಿತ್ಯಕ್ತವಾದ ದೇಹವನ್ನೇ ಲೋಕ ‘ಮೃತ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Death is defined not merely as physical stillness but as the departure of the indwelling self/life-principle: when consciousness, warmth, breath, and radiance cease because the jīva is gone, the body is called ‘dead.’
A Siddha instructs by explaining how people recognize death: the body, once the jīva departs, becomes breathless and devoid of heat and awareness, and is therefore designated as a corpse.