Shloka 13
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
स्वदोषकोपनादू रोगं लभते मरणान्तिकम् | अपि वोदड्)चन्धनादीनि परीतानि व्यवस्यति
svadoṣakopanād u rogaṁ labhate maraṇāntikam | api vodaka-candanādīni parītāni vyavasyati |
ತನ್ನದೇ ದೋಷಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಉಕ್ಕಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ರೋಗಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಥವಾ ಆ ಒಳಕಲಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ನೇಣು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ನೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸಾಯುವುದು ಮುಂತಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವಿರುದ್ಧ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಾನೆ.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Unchecked inner दोष (faults) and anger do not merely harm others; they rebound upon oneself as severe illness and can drive one toward adharmic, self-destructive choices. The verse warns that ethical self-restraint protects both body and mind.
A Siddha is instructing or admonishing, describing the downward spiral caused by inner दोष becoming inflamed: first manifesting as fatal disease, and then as a resolve to adopt forbidden measures like hanging or drowning—illustrating the moral and practical danger of losing self-control.