Shloka 27
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
क्लृप्ता: स्थूणा: कुरुतारोहणानि गन्धर्वाणामप्सरसां च शीघ्रम् । यत्र नृत्येरन्नप्सरस: समस्ता: स्वर्गोपम: क्रियतां यज्ञवाट:
klṛptāḥ sthūṇāḥ kurutārohaṇāni gandharvāṇām apsarasāṃ ca śīghram | yatra nṛtyeran apsarasaḥ samastāḥ svargopamaḥ kriyatāṃ yajñavāṭaḥ ||
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—“ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರಿಗೆ ಏರುವಂತೆ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿರಿ. ಯಜ್ಞವಾಟವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗೋಪಮವಾಗಿ ಸುಂದರವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡಿರಿ; ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅಪ್ಸರಸರು ನೃತ್ಯಮಾಡುವಂತಿರಲಿ.”
व्याय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that sacred rites require deliberate order, beauty, and timely execution. Creating a well-prepared yajña-space—fit even for celestial guests—reflects reverence for dharma and the responsibility to honor ritual with both discipline (śīghram, proper arrangement) and auspicious aesthetics (svargopama).
Vyāsa issues practical directions for preparing the yajña-ground: erect pillars, build platforms and stairways, and make the sacrificial enclosure splendid like heaven so that Gandharvas and Apsarases can participate—especially through music and dance—enhancing the grandeur of the rite.