Shloka 103
Adhyāya 32: Tāpasānāṃ Darśanaṃ — Ascetics Seek to Identify the Pāṇḍavas
मुर्दे परमिकां प्राप्प नायों दुः:खमथात्यजन् । वहाँ आयी हुई स्त्रियाँ अपने पिताओं, भाइयों, पतियों और पुत्रोंसे मिलकर बहुत प्रसन्न हुईं। उनका सारा दुःख दूर हो गया
mūrddhe paramikāṃ prāpya nāyo duḥkham athātyajan | tatra āyī huī striyaḥ svapitr̥bhiḥ bhrātṛbhiḥ patibhiḥ putraiś ca militvā bahu prasannā babhūvuḥ | tāsāṃ sarvaṃ duḥkhaṃ dūraṃ jagāma |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು— ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅವರು ನಂತರ ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ, ಸಹೋದರ, ಪತಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡರು; ಅವರ ಸಮಸ್ತ ದುಃಖವೂ ದೂರವಾಯಿತು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the easing of suffering through reunion and the reknitting of family bonds, suggesting a dharmic movement from devastation toward consolation, reconciliation, and inner peace.
Women who have arrived meet their fathers, brothers, husbands, and sons; the joy of reunion removes their grief, while the narration also notes the attainment of a supreme state and the abandonment of sorrow.