Shloka 226
धृतराष्ट्र-सत्कारः तथा श्राद्ध-दाने नियमनम् | Honoring Dhṛtarāṣṭra and Regulating Śrāddha-Gifts
आयूंषि पाण्डुपुत्राणामाशंसत नराधिप: । ब्राह्मणोंसे स्वस्तिवाचन कराकर अग्निमें हवन करनेके पश्चात् राजा धृतराष्ट्र सदा यह शुभकामना करते थे कि पाण्डवोंकी आयु बढ़े
āyūṃṣi pāṇḍuputrāṇām āśaṃsata narādhipaḥ | brāhmaṇebhyaḥ svastivācanaṃ kārayitvā agnim̐ havanaṃ kṛtvā paścāt rājā dhṛtarāṣṭraḥ sadā etāṃ śubhakāmanāṃ karoti sma—pāṇḍavānāṃ āyur vardhatām iti |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜನು ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಆಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹೀಗೆ ಮಂಗಳವನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು—“ಪಾಂಡವರ ಆಯು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after conflict and loss, dharma can be reaffirmed through goodwill toward former rivals. Dhṛtarāṣṭra’s repeated benediction for the Pāṇḍavas’ long life models ethical reconciliation—turning from resentment to welfare-wishing, supported by disciplined ritual and intention.
Vaiśaṃpāyana narrates that Dhṛtarāṣṭra regularly arranges brāhmaṇas to recite auspicious blessings and performs fire-offerings (homa). After these rites, he continually expresses the wish that the Pāṇḍavas’ lifespan may increase.