Shloka 196
धृतराष्ट्र-सत्कारः तथा श्राद्ध-दाने नियमनम् | Honoring Dhṛtarāṣṭra and Regulating Śrāddha-Gifts
पूजयित्वा वचस्तत् तदकार्षीत् परवीरहा । महाराज! राजा धृतराष्ट्र और तपस्विनी गान्धारी देवी ये दोनों जो कोई भी छोटा या बड़ा कार्य करनेके लिये कहते, पाण्डवधुरन्धर शत्रुसूदन राजा युधिष्ठिर उनके उस आदेशको सादर शिरोधार्य करके वह सारा कार्य पूर्ण करते थे
pūjayitvā vacas tat tadakārṣīt paravīrahā |
ಮಹಾರಾಜ! ಪರವೀರಹನಾದ ಪಾಂಡವಧುರಂಧರ ಶತ್ರುಸೂದನ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿನಿ ಗಾಂಧಾರಿಯವರ ವಚನಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವರು ಸಣ್ಣದಾಗಲಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ, ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True dharma after conflict is shown through humility and service: Yudhiṣṭhira treats the elders’ words as authoritative, honoring them and completing even minor tasks with care, demonstrating that power should be guided by reverence, restraint, and responsibility.
In the Āśramavāsika context, Dhṛtarāṣṭra and Gāndhārī are living in an ascetic mode; Yudhiṣṭhira, though king, attends to their requests. The verse describes his consistent practice of respectfully accepting and fulfilling whatever duties they assign.