Shloka 30
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
नारद उवाच यदृच्छया शक्रसदो गत्वा शक्रं शचीपतिम् । दृष्टवानस्मि राजर्षे तत्र पाण्डंं नराधिपम्
nārada uvāca | yadṛcchayā śakrasadaḥ gatvā śakraṃ śacīpatim | dṛṣṭavān asmi rājarṣe tatra pāṇḍuṃ narādhipam |
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ರಾಜರ್ಷಿಯೇ! ಒಂದು ದಿನ ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಅಲೆದಾಡುತ್ತ ನಾನು ಇಂದ್ರನ ಸಭೆಗೆ ಹೋದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರ ಅಧಿಪತಿ ರಾಜ ಪಾಂಡುವನ್ನೂ ನೋಡಿದೆ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores providence and the reality of higher worlds in the epic’s moral universe: by divine dispensation (yadṛcchayā), a sage gains direct witness of celestial order and the posthumous status of kings, reinforcing that deeds and dharma connect human life with divine realms.
Nārada reports to a royal sage that he happened to visit Indra’s assembly in Indraloka, met Indra (Śacī’s lord), and there saw King Pāṇḍu—introducing eyewitness testimony about Pāṇḍu’s presence in the celestial domain.