Shloka 9
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
तानाह सर्वन्ृषिमुख्यानगस्त्य: केनादत्तं पुष्करं मे सुजातम् । युष्मान् शंके पुष्करं दीयतां मे न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम्
tān āha sarvān ṛṣimukhyān agastyaḥ: kenādattam puṣkaraṃ me sujātam | yuṣmān śaṅke puṣkaraṃ dīyatāṃ me na vai bhavanto hartum arhanti padmam ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—‘ನನ್ನ ಸುಜಾತವಾದ ಸುಂದರ ತಾವರೆಗಳನ್ನು ಯಾರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು? ನಾನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಸಂಶಯಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ತಾವರೆಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಮರಳಿ ಕೊಡಿ; ನಿಮ್ಮಂತಹ ಸಾಧುಜನರಿಗೆ ತಾವರೆಯನ್ನು ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.’
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a seemingly minor act like taking a lotus without consent is ethically blameworthy; those regarded as righteous must be especially vigilant about non-stealing and integrity, since their conduct sets a standard.
Agastya confronts a gathering of eminent sages, asking who has taken his beautiful lotus and urging its return, stating that such an act is unworthy of saintly persons.