Shloka 130
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
गण्डा बोली--जिस स्त्रीने मृणालकी चोरी की हो उसे सदा झूठ बोलनेका, भाई- बन्धुओंसे लड़ने और विरोध करने और शुल्क लेकर कन्यादान करनेका पाप लगे ।।
gaṇḍā bolī—yas strī mṛṇālaṃ corayitvā gṛhṇīyāt sā sadā mṛṣāvādasyāparādhaṃ labhate, bhrātṛ-bandhubhiḥ saha kalaha-virodhaṃ ca, śulka-grahaṇena kanyādānasya ca pāpam. sā svayaṃ sādhayitvā (pākaṃ kṛtvā) prāśnīyāt, dāsye jīryatu caiva hi; vikarmaṇā pramīyeta—bisa-stainyam karoti yā.
ಗಂಡಾ ಹೇಳಿದರು—ಮೃಣಾಲ/ಬಿಸ ಕಳವು ಮಾಡಿದ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸದಾ ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುವ ಪಾಪ, ಸಹೋದರ-ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಜಗಳವಾಡಿ ವಿರೋಧಿಸುವ ಪಾಪ, ಮತ್ತು ಶುಲ್ಕ ಪಡೆದು ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡುವ ಪಾಪ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವಳು ತಾನೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಊಟಮಾಡುವಂತಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಪರದಾಸ್ಯದಲ್ಲೇ ಜೀರ್ಣಿಸಿ ವೃದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತು ದುಷ್ಕರ್ಮದಿಂದ ವಿನಾಶಕರ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾಳೆ—ಇದೇ ಮೃಣಾಲ-ಕಳ್ಳತನದ ಫಲ।
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Even a seemingly small act of theft is treated as a serious breach of dharma, leading to moral degradation (lying, conflict with kin) and social-spiritual downfall (servitude, ignoble end). The passage also condemns treating marriage as a transaction by taking a fee for kanyādāna.
Within Viśvāmitra’s discourse, Gaṇḍā speaks a rule-like pronouncement describing the karmic and social consequences assigned to a woman who steals lotus-stalk (mṛṇāla/bisa), listing specific resulting faults and misfortunes.