Shloka 128
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये । अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या
jñātīnāṁ gṛhamadhyasthā saktūn attu dinakṣaye | abhogyā vīrasūrastu bisastainyaṁ karoti yā ||
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ಹೇಳಿದರು—ಮೃಣಾಲ/ಬಿಸ ಕಳವು ಮಾಡಿದ ಸ್ತ್ರೀ ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಅವಮಾನಿತಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ; ದಿನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನುತ್ತಾಳೆ; ಕಲಂಕಿತಳಾಗಿ ಗಂಡನ ದಾಂಪತ್ಯಸೌಖ್ಯಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಸ್ವಭಾವದ ಉಗ್ರ, ವೀರ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆರುತ್ತಾಳೆ—ಇದು ಅವಳ ಪಾಪಫಲ।
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Even seemingly minor theft is treated as adharma that stains one’s social standing and domestic harmony; the verse presents moral causality through consequences affecting reputation, marital life, and offspring.
Viśvāmitra is enumerating the karmic/social penalties assigned to a woman who commits theft of lotus-stalk fibres (bisa/mṛṇāla), describing a life of household disgrace, meagre food, conjugal exclusion, and the birth of a fierce warrior-like son despite her brāhmaṇa status.