Shloka 32
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
जिन्होंने पुण्य तीर्थोमें गोता लगानेके लिये श्रम--प्रयत्न किया है
bhīṣma uvāca | ye puṇya-tīrtheṣu nimajjanārthaṃ śrama-prayatnaṃ kṛtavantaḥ, veda-mantroccāraṇa-pūrvakam anekān yajñān anuṣṭhāya avabhṛtha-snānaṃ kṛtavantaḥ; ye krodha-rahitāś cañcalatā-rahitāḥ kṣamāśīlā mano-nigrahavantaḥ jitendriyāḥ sarva-bhūta-hitaiṣiṇaś ca, tān eva brāhmaṇān śrāddhe nimantrayitavyān || eteṣu dattam akṣayyam ete vai paṅkti-pāvanāḥ | ime pare mahā-bhāgā vijñeyāḥ paṅkti-pāvanāḥ ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಲು ಶ್ರಮಿಸಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವರು, ವೇದಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಅವಭೃಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿದವರು; ಕ್ರೋಧರಹಿತರು, ಚಂಚಲತಾರಹಿತರು, ಕ್ಷಮಾಶೀಲರು, ಮನೋನಿಗ್ರಹವಿರುವವರು, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರು, ಸರ್ವಭೂತಹಿತೈಷಿಗಳು—ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೇ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಪಂಕ್ತಿಪಾವನರು—ಭೋಜನಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು. ಇವರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಇನ್ನೂ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಪಂಕ್ತಿಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರನ್ನೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
In śrāddha, the worthiness of invitees matters: those who combine Vedic-ritual accomplishment with ethical virtues—non-anger, steadiness, forgiveness, self-restraint, sense-control, and universal benevolence—make the offering ‘akṣayya’ (inexhaustible in merit) and are called paṅkti-pāvanas, purifying the entire dining line.
Bhishma is instructing (as a dharma-teacher) on the proper conduct of śrāddha rites, specifically identifying the kinds of Brahmins who should be invited and explaining why gifts to them yield enduring spiritual results.