Shloka 323
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
तमोघनायामपि वै निशायां विचरिष्यथ । बिलमें रहते समय तुम आहार न मिलनेके कारण अचेत और निष्प्राण होकर सूख जाओगे तो भी भूमि तुम्हें धारण किये रहेगी--वर्षाका जल मिलनेपर तुम पुन: जीवित हो उठोगे। घने अन्धकारसे भरी हुई रात्रिमें भी तुम विचरते रहोगे
tamoghanāyām api vai niśāyāṁ vicariṣyatha |
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಘನವಾದ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೀರಿ. ಬಿಲದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವಾಗ ಆಹಾರ ಸಿಗದೆ ನೀವು ಸಂಜ್ಞಾಹೀನರಾಗಿ, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಒಣಗಿಹೋದರೂ ಭೂಮಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಧರಿಸಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಮಳೆಯ ನೀರು ದೊರಕಿದಾಗ ನೀವು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಹೀಗೆ, ಗಾಢ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಗತಿ ನಿಲ್ಲದು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes endurance and continuity: even in conditions of extreme obscurity and hardship, one persists. Ethically, it points to steadfastness—remaining active and sustained despite deprivation and darkness.
Bhīṣma is describing a condition of survival and persistence: the addressed beings continue to move even in dense night-darkness, and even if they become inert from lack of food while hidden, they can revive when life-supporting conditions (like rain-water) return.