Shloka 336
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
नैवात्मनो5थ लघुतां जामदग्न्यो5ध्यगच्छत । यद्यपि अश्वमेध यज्ञ समस्त प्राणियोंको पवित्र करनेवाला तथा तेज और कान्तिको बढ़ानेवाला है तथापि उसके फलसे तेजस्वी परशुरामजी सर्वथा पापमुक्त न हो सके। इससे उन्होंने अपनी लघुताका अनुभव किया
naivātmano ’tha laghutāṃ jāmadagnyo ’dhyagacchat | yady api aśvamedha-yajñaḥ samasta-prāṇināṃ pāvanaḥ tathā tejaḥ-kānti-vardhanaḥ, tathāpi tasya phalena tejasvī paraśurāmaḥ sarvathā pāpa-mukto na babhūva | tasmād asau svāṃ laghutām anubabhāva |
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಜಮದಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರ ಪರಶುರಾಮನು ಆತ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಲಘುತ್ವವನ್ನು (ಉನ್ನತಿಯನ್ನು) ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞವು ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ ತೇಜಸ್ಸು-ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದರೂ, ಅದರ ಫಲದಿಂದಲೂ ತೇಜಸ್ವಿ ಪರಶುರಾಮನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪತೆಯನ್ನು ಅರಿತನು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual merit, even from exalted sacrifices like the Aśvamedha, is not a mechanical guarantee of complete moral purification; inner fault and past wrongdoing require deeper ethical transformation, leading the wise to humility rather than pride.
Bhishma comments on Parashurama’s experience: despite performing or relying upon the famed purificatory power of the Aśvamedha, Parashurama does not become wholly sinless, and this failure makes him recognize his own moral limitation (laghutā).