Shloka 30
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
इति नृप सतत गवां प्रदाने यवशकलान् सह गोमयै: पिबान: । क्षितितलशयन: शिखी यतात्मा वृष इव राजवृषस्तदा बभूव
iti nṛpa satataṃ gavāṃ pradāne yavaśakalān saha gomayaiḥ pibānaḥ | kṣititalaśayanaḥ śikhī yatātmā vṛṣa iva rājavṛṣas tadā babhūva, nareśvara! |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ನರೇಶ್ವರನೇ! ಹೀಗೆ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸದಾ ಗೋಪ್ರದಾನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ, ಗೋಮಯದೊಂದಿಗೆ ಯವಕಣಗಳನ್ನು ಅಲ್ಪಾಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಶಯನ ಮಾಡಿ, ಮನೋಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿದನು. ಅವನ ಜಟೆಗಳು ಬೆಳೆದವು; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನಂತೆ, ರಾಜವೃಷಭದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights royal dharma expressed through sustained charity (especially go-dāna) and personal austerity: a ruler’s moral authority is strengthened by self-restraint, simplicity, and commitment to giving rather than indulgence.
Vaiśaṃpāyana describes Yudhiṣṭhira’s disciplined way of life during this period: he is continually engaged in donating cows, eats only scant barley (even with cow-dung, emphasizing extreme simplicity), sleeps on the bare ground, grows matted hair, and is portrayed as shining like Dharma—‘a bull among kings.’