Shloka 40
गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
वृत्तिग्लाने सीदति चातिमात्रं कृष्यर्थ वा होम्यहेतो: प्रसूते: । गुर्वर्थ वा बालसंवृद्धये वा धेनुं दद्याद् देशकालेडविशिष्टे
vṛttiglāne sīdati cātimātraṃ kṛṣyarthaṃ vā homyahetoḥ prasūteḥ | gurvarthaṃ vā bālasaṃvṛddhaye vā dhenuṃ dadyād deśakāle ’viśiṣṭe ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾರ ಜೀವನೋಪಾಯ ಕುಂಠಿತವಾಗಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೋ, ಅಂಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದೇಶ-ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹಾಲುಕೊಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷಿಗಾಗಿ, ಹೋಮಸಾಮಗ್ರಿಗಾಗಿ, ಪ್ರಸೂತೆಯ ಪೋಷಣೆಗೆ, ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆಗೆ ಅಥವಾ ಮಗುವಿನ ಪೋಷಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೂ—ಸಾಮಾನ್ಯ ದೇಶ-ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಹಾಲುಹಸುವಿನ ದಾನ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that gifting a milch cow is a highly meritorious and socially sustaining form of dāna, recommended even in ordinary circumstances when it relieves severe livelihood distress or supports essential duties—farming, Vedic rites, postpartum care, guru-dakṣiṇā, and child-rearing.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma, especially the ethics of giving. Here he specifies practical situations where donating a milk-giving cow is appropriate and beneficial, emphasizing compassion and maintenance of household and ritual life.