Shloka 32
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
देवगन्धर्वसंघातैरप्सरोभिश्षू सर्वतः । नृत्तश्नैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभु:
deva-gandharva-saṅghātair apsarobhiś ca sarvataḥ | nṛttaś caivopagītaś ca pitāmaha iva prabhuḥ ||
ದೇವ-ಗಂಧರ್ವರ ಸಮೂಹಗಳು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಗಾನ-ನೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದೀಪ್ತರಾದರು. ರಾಜರ್ಷಿ ವೃಷದರ್ಭ (ಉಶೀನರ)ನ ಈ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳಿ ವರ್ಣಿಸುವವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ।
श्येन उवाच
Educational Q&A
The passage affirms the ethical value of śravaṇa and kīrtana: regularly hearing and narrating a righteous king’s exemplary conduct (here, Vṛṣadarbha/Uśīnara) generates puṇya and cultivates a virtuous disposition.
Śyena describes a scene of divine celebration: Gandharvas and Apsarases encircle the honored figure with song and dance, and he appears radiant like Brahmā. The verse then adds a phalaśruti-style statement praising the merit gained by listening to and recounting this episode.