Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 86
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
दक्षां पृश्चिं बृहतीं विप्रकृष्टां शिवामृद्धां भागिनीं सुप्रसन्नाम् । विभावरीं सर्वभूतप्रतिष्ठां गड़्ां गता ये त्रिदिवं गतास्ते
dakṣāṃ pṛśniṃ bṛhatīṃ viprakṛṣṭāṃ śivām ṛddhāṃ bhāginīṃ suprasannām | vibhāvarīṃ sarvabhūtapratiṣṭhāṃ gaṅgāṃ gatā ye tridivaṃ gatās te ||
ಸಿದ್ಧನು ಹೇಳಿದನು—ಗಂಗೆಯು ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿ, ಪೃಶ್ನಿಯ ಸಹೋದರಿ; ಬೃಹತ್, ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಮಂಗಳಕರಿ, ಪುಣ್ಯಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳು, ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನಳು. ಶಿವನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಅವಳು ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿ; ಪಾಪನಾಶಕ್ಕೆ ಪ್ರಳಯರಾತ್ರಿಯಂತೆ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆಶ್ರಯ-ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ. ಗಂಗೆಯ ಶರಣಾದವರು ತ್ರಿದಿವವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Taking refuge in sacred, dharma-aligned sources of purification—here personified as Gaṅgā—destroys sin and leads to spiritual uplift, expressed as attaining heavenly realms; devotion and surrender are presented as ethically transformative.
A Siddha extols Gaṅgā with a chain of epithets: her divine lineage and relations, her auspicious and merit-filled nature, her special sanctity through Śiva’s bearing her, her power to annihilate sin, and the promised fruit that those who seek her refuge reach heaven.