Shloka 3
चतुर्थस्त्वं वसिष्ठस्य तत्त्वमाख्याहि मे मुने । अहिंसयित्वा केनेह ब्रह्महत्या विधीयते
caturthas tvaṁ vasiṣṭhasya tattvam ākhyāhi me mune | ahiṁsayitvā keneha brahmahatyā vidhīyate ||
ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೆ—“ಓ ಮುನಿಯೇ! ನೀವು ವಸಿಷ್ಠರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ತಲೆಮಾರಿನವರು. ದಯವಿಟ್ಟು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿ: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮೇಲೆ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma inquiry: grave moral guilt (brahmahatyā) may be incurred not only through direct physical killing but also through certain actions that are ethically equivalent or causally connected; Bhīṣma asks for the precise principle governing such accountability.
Bhīṣma addresses a sage descended from Vasiṣṭha, requesting an authoritative clarification about which deeds can bring the stigma of brahmahatyā even when one has not directly harmed a Brahmin.