Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
भविष्यथ विश क्षिप्रं द्रष्टासि पितरं क्षये । माताकी बात सुनकर मैं पिताके दर्शनसे निराश हो गया और मनको संयममें रखकर महादेवजीकी आराधना करके उनका दर्शन किया। उस समय वे मुझसे बोले--“वत्स! तुम्हारे पिता
bhaviṣyatha viśa kṣipraṃ draṣṭāsi pitaraṃ kṣaye |
ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದನು— “ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು; ನಿನ್ನ ನಿರಾಶೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ತಂದೆಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುವೆ.” ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಅವರ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು— “ವತ್ಸ! ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿ, ನೀನು— ಮೂವರೂ ಮರಣವರ್ಜಿತರಾಗುವಿರಿ. ಈಗ ತಡಮಾಡದೆ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು; ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ತಂದೆಯ ದರ್ಶನ ದೊರೆಯುವುದು.” ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಂಡೆ— ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಮಿಧೆಗಳು, ಕುಶ ಮತ್ತು ಮರಗಳಿಂದ ತಾನೇ ಬಿದ್ದ ಪಕ್ವಫಲಗಳು ಮೊದಲಾದ ಹವ್ಯವಸ್ತುಗಳು ಇದ್ದವು.
गालव उवाच
Steadfast devotion and self-restraint in distress invite divine guidance; despair is to be ended through disciplined mind and dharmic action, after which rightful aims—such as reunion and protection of family—are fulfilled by grace.
Gālava, having become despondent about seeing his father, worships Śiva (Mahādeva). Śiva appears, promises freedom from death for Gālava and his parents, and instructs him to return home. Gālava obeys, performs a sacrifice, and then sees his father emerging from the sacrificial hall carrying ritual materials and offerings.