Shloka 161
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
भक्त्या हाुनन्यमीशानं परं देव॑ सनातनम् | कर्मणा मनसा वाचा भावेनामिततेजस:
bhaktyā hāunanyam īśānaṁ paraṁ devaṁ sanātanam | karmaṇā manasā vācā bhāvenāmitatejasaḥ ||
ವಾಯು ಹೇಳಿದರು—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನನ್ಯಭಾವದಿಂದ ಪರಮ ಸನಾತನ ದೇವರಾದ ಈಶಾನನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿರಿ. ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಣಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಭಾವದಿಂದ ಜಗದೀಶ್ವರ ಶಿವನನ್ನು ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂಪನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅವನ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿ-ಕೇಳಿಸಿ, ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಂಭಾಷಿಸಿ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಸದಾ ಸ್ತುತಿಸುವವರು ತಾವೂ ಸ್ತುತ್ಯರಾಗಿದ್ದು ಸದಾ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Single-pointed devotion to Śiva—expressed through action, thought, speech, and heartfelt intention—purifies the devotee and yields ‘amita-tejas’, an immeasurable spiritual potency. Continual remembrance, praise, and sharing of His glory are presented as ethical-spiritual disciplines that lead to contentment and inner joy.
In Anuśāsana Parva, Vāyu speaks in praise of Śiva and describes the conduct and fruits of devoted worship: constant meditation in all daily states (waking, sleeping, moving, resting) and ongoing recitation/listening of Śiva’s praises. The passage frames devotion as a lived practice rather than a momentary ritual.