Shloka 9
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् । मातरं च पृथां धीमान् भ्रातृश्न पुरुषर्षभान्
vaiśampāyana uvāca | dhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya gāndhārīṃ ca yaśasvinīm | mātaraṃ ca pṛthāṃ dhīmān bhrātṝṃś ca puruṣarṣabhān, vibho | kurukulānandano buddhimān yudhiṣṭhiro rājā dhṛtarāṣṭraṃ yaśasvinīṃ gāndhārīṃ devīṃ mātaraṃ kuntīṃ tathā puruṣapravarān bhrātṝn agre kṛtvā paścāt bhagavān śrīkṛṣṇo buddhimān viduro yuyutsuḥ sātyakiś ca saha gacchanti sma |
ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಕುರುಕುಲನಂದನ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಮುಂಚೆ ಇಟ್ಟು, ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಗಾಂಧಾರಿಯನ್ನು, ತಾಯಿ ಪೃಥೆ (ಕುಂತಿ) ಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಸಹೋದರರನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟನು; ಅವರ ಹಿಂದೆ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ವಿವೇಕಿ ವಿದುರ, ಯುಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ ಅನುಸರಿಸಿದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in triumph, a ruler should uphold dharma through humility and proper honor: Yudhiṣṭhira gives precedence to elders and the bereaved (Dhṛtarāṣṭra and Gāndhārī), modeling ethical kingship grounded in restraint, respect, and social harmony.
A formal movement/procession is described: Yudhiṣṭhira proceeds with Dhṛtarāṣṭra, Gāndhārī, and Kuntī placed in front along with the Pāṇḍava brothers, while Kṛṣṇa, Vidura, Yuyutsu, and Sātyaki follow behind—highlighting protocol and the emotional-political delicacy after the war.