Shloka 2
युधिछिर उवाच कि श्रेय: पुरुषस्येह कि कुर्वन् सुखमेधते । विपाप्मा स भवेत् केन कि वा कल्मषनाशनम्
yudhiṣṭhira uvāca: kiṃ śreyaḥ puruṣasyeha kiṃ kurvan sukham edhate | vipāpmā sa bhavet kena kiṃ vā kalmaṣanāśanam ||
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ಪಿತಾಮಹಾ! ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಏನು? ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಸುಖದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ? ಯಾವ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಅವನು ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಮತ್ತು ಯಾವ ಕರ್ಮ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಲ್ಮಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ?
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a classic dharma-inquiry: identifying the action(s) that lead to true welfare (śreyas), worldly happiness, and moral purification—setting up Bhīṣma’s ethical instruction on conduct that removes sin and promotes well-being.
In Anuśāsana Parva’s didactic setting, Yudhiṣṭhira approaches the elder Bhīṣma as a moral authority and asks a sequence of practical questions about the best good, the source of happiness, and the means of erasing sin, inviting a systematic teaching in response.