Shloka 5
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
श्रुतै: सर्वत्र जगति ब्रह्मलोकावतारितै: । सत्यैस्तत् परमं ब्रह्म ब्रह्म॒प्रोक्ते सनातनम्
śrutaiḥ sarvatra jagati brahmalokāvatāritaiḥ | satyais tat paramaṃ brahma brahma-prokte sanātanam ||
ವಾಯು ಹೇಳಿದರು—ಈ ನಾಮಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಂದವು; ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಇವು ಸತ್ಯವೂ ಅಮೋಘವೂ ಆಗಿವೆ. ಇದೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ—ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಸನಾತನ ಸ್ತೋತ್ರ. ಆದಕಾರಣ ಈ ನಾಮಗಳು ಸಿದ್ಧವೆಂದು, ಎಲ್ಲ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಓ ಯದುಕುಲತಿಲಕ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ! ಬ್ರಹ್ಮೋಕ್ತವಾದ ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿವಸ್ತೋತ್ರವು ಇತರ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವೇದಮಯ, ಸ್ತುತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯ; ಇದು ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದ, ಸರ್ವಭೂತಹಿತಕರ, ಶುಭಕರ. ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಪಠಿಸಿ ಹೇಳುವೆನು—ನನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳು; ನೀನು ಮಹಾದೇವಭಕ್ತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಶಿವಸ್ವರೂಪವಾದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Sacred names and hymns, when grounded in truthful tradition and transmitted from authoritative sources, are presented as spiritually efficacious—bringing auspiciousness and benefit to all beings—and as pointing toward the supreme reality (paramaṃ brahma).
Vāyu addresses Kṛṣṇa and introduces an ancient Śiva-hymn said to have been spoken by Brahmā and brought down from Brahmaloka; he urges Kṛṣṇa to listen attentively and accept this foremost stotra as an act of devotion to Mahādeva.