Shloka 13
नमो<स्त्वृषिभ्य: परमं परेषां देवेषु देवं वरदं वराणाम् सहस्रशीर्षाय नम: शिवाय सहस्ननामाय जनार्दनाय
bhīṣma uvāca |
namo 'stv ṛṣibhyaḥ paramaṃ pareṣāṃ deveṣu devaṃ varadaṃ varāṇām |
sahasraśīrṣāya namaḥ śivāya sahasranāmāya janārdanāya ||
vṛṣākapiś ca śambhuś ca havano 'theśvaras tathā |
ekādaśaite prathitā rudrās tribhuvaneśvarāḥ ||
ajai kapād ahirbudhnyaḥ pinākī aparājitaḥ |
ṛtaḥ pitṛrūpas tryambako maheśvaro vṛṣākapiḥ śambhur havana īśvaraḥ ||
ಪರಮರಲ್ಲಿ ಪರಮರಾದ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವನಾದ, ವರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರದಾತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಹಸ್ರಮಸ್ತಕ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಹಸ್ರನಾಮಧಾರಿ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವೃಷಾಕಪಿ, ಶಂಭು, ಹವನ ಹಾಗೂ ಈಶ್ವರ—ಇವರು ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರರಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಏಕಾದಶ ರುದ್ರರು।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverential devotion through divine praise: recognizing the supreme lordship and many epithets/forms of Rudra-Śiva (the eleven Rudras), and honoring the seers as transmitters of sacred knowledge.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and religious duties; here he offers a hymn-like salutation, naming and affirming the famed eleven Rudras as rulers of the three worlds.