भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
शार््डचक्रायुध: खड्गी सर्वनागरिपुध्वज: । उत्तमेन स शीलेन दमेन च शमेन च
śārṅgacakrāyudhaḥ khaḍgī sarvanāgaripudhvajāḥ | uttamena sa śīlena damena ca śamena ca ||
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅವನ ಆಯುಧಗಳು ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ; ಜೊತೆಗೆ ನಂದಕ ಖಡ್ಗಧಾರಿಯೂ ಹೌದು. ಅವನ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ನಾಗಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ಗರುಡನ ಚಿಹ್ನೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಉತ್ತಮ ಶೀಲ, ದಮ ಮತ್ತು ಶಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಹಾಗೂ ಅದ್ಭುತ ಅಸ್ತ್ರ-ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸದಾ ಹೊಂದಿರುವನು.
ईश्वर उवाच
True divine power is inseparable from virtue: the passage pairs martial insignia (bow, discus, sword, banner) with ethical excellences—śīla (good conduct), dama (sense-restraint), and śama (mental tranquility)—implying that rightful authority is grounded in inner discipline.
Īśvara describes a supreme divine figure through recognizable emblems (Śārṅga, Sudarśana, Garuḍa-banner) and through moral qualities, presenting both iconographic identifiers and the ethical profile that legitimizes his sovereignty.