Shloka 52
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
ब्राह्मणान् दुर्बलानाथान् दीनान्धकृपणांस्तथा । बिभर्त्यन्नेन या नारी सा पतिव्रतभागिनी
brāhmaṇān durbalānāthān dīnāndhakṛpaṇāṁs tathā | bibharty annena yā nārī sā pativratabhāginī ||
ಅನ್ನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದುರ್ಬಲರು, ಅನಾಥರು, ದೀನರು, ಅಂಧರು ಮತ್ತು ಕೃಪಣ-ದರಿದ್ರರನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀಯೇ ಪತಿವ್ರತಾ-ಧರ್ಮದ ಪುಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರಳು. ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ಸದಾ ಅತ್ತೆ-ಮಾವಂದಿರ ಪಾದಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿ, ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರ ಮೇಲೂ ನಿತ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತಿಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅವಳು ತಪಸ್ಸೆಂಬ ಧನದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಅನ್ನದಾನದಿಂದ ಅಸಹಾಯರನ್ನು ಧರಿಸುವವಳು ಪತಿವ್ರತ-ಧರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Pativratā-dharma is expressed through compassionate household action: feeding and sustaining Brahmanas and vulnerable people is counted as a direct share in the merit of wifely virtue.
Śrīmaheśvara is instructing about the marks and fruits of an ideal wife’s dharma, highlighting that providing food to the needy is a concrete, meritorious practice aligned with pativratā conduct.