Shloka 1
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
ऑपनआक्रात छा अर: चतुश्नत्वारिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: बन्धन-मुक्ति
umovāca kiṃśīlaḥ kiṃsamācāraḥ puruṣaḥ kaiś ca karmabhiḥ | svargaṃ samabhipadyeta sampradānena kena vā ||
ಉಮೆ ಹೇಳಿದರು—“ಭಗವನ್! ಸರ್ವಭೂತೇಶ್ವರ, ದೇವಾಸುರನಮಸ್ಕೃತ, ವಿಭೋ! ಮನುಷ್ಯರ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ; ನನ್ನ ಸಂಶಯ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ—ಯಾವ ಶೀಲದಿಂದ, ಯಾವ ಆಚರಣೆಯಿಂದ, ಯಾವ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ? ಮತ್ತು ಯಾವ ವಿಧದ ದಾನದಿಂದ ಆ ಸಾಧನೆ ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ?”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: heavenly attainment is linked not merely to ritual but to a person’s character (śīla), daily conduct (samācāra), and ethically qualified actions (karma), with special attention to the role and manner of giving (sampradāna/dāna).
In the Umā–Maheśvara dialogue, Umā questions the divine teacher about the moral qualities, behaviors, and specific deeds—including forms of charity—that lead a human being to attain svarga.