Shloka 7
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
किंनरैर्यक्षगन्धर्व रक्षोभूतगणैस्तथा । दिव्यपुष्पसमाकीर्ण दिव्यज्वालासमाकुलम्
kiṁnarair yakṣagandharva-rakṣo-bhūta-gaṇais tathā | divya-puṣpa-samākīrṇaṁ divya-jvālāsamākulam ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಕಿನ್ನರರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಭೂತಗಣಗಳ ಸಮೂಹವೂ ಅದನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಮಹಾದೇವನ ಆ ದಿವ್ಯ ಸಭೆ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪ್ರಕಾಶದ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores Śiva’s cosmic sovereignty: beings of many orders—celestial, guardian, musical, fierce, and spirit-hosts—are harmonized around the divine, suggesting that true greatness integrates diverse powers under a higher sacred order.
Nārada is describing the splendor of Mahādeva’s assembly: it is surrounded by various supernatural hosts and is visually characterized by celestial flowers and an all-pervading divine radiance.