भूमिदान-प्रसङ्गः । काश्यपी-पृथिवी तथा उतथ्य-वरुण-संवादः
Land-gift episode; Pṛthivī Kāśyapī; Utathya–Varuṇa dispute
इदं चाप्यपरं गुह्ं सरहस्यं निबोधत
Skanda uvāca: idaṃ cāpy aparaṃ guhyaṃ sa-rahasyaṃ nibodhata. Pūrṇamāsyāṃ tithau candrodaya-samaye tāmra-bhājane madhu-miśritaṃ pākaṃ gṛhītvā yaś candrāya baliṃ nivedayati, tasya yo nitya-dharma-phala-prāptiḥ, tat śraddhayā śṛṇuta. Tasya dattaṃ taṃ baliṃ sādhya-rudrāditya-viśvedevāśvinīkumāra-marudgaṇā vasavaś ca gṛhṇanti; tena ca candramāḥ samudraś ca vardhate. Evaṃ mayā rahasya-sahitaḥ sukhadāyakaḥ dharmo varṇitaḥ.
ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಇನ್ನೊಂದು ಗುಹ್ಯೋಪದೇಶವನ್ನು, ಅದರ ಅಂತರಂಗ ರಹಸ್ಯದೊಡನೆ, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ಚಂದ್ರೋದಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ತಾಮ್ರಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಜೇನು ಮಿಶ್ರಿತ ಪಕ್ವಾನ್ನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಆ ಧರ್ಮಕೃತ್ಯದ ನಿತ್ಯ ಫಲ—ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ—ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅವನು ನೀಡಿದ ಆ ಬಲಿಯನ್ನು ಸಾಧ್ಯರು, ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಿಶ್ವೇದೇವರು, ಅಶ್ವಿನೀಕುಮಾರರು, ಮರುದ್ಗಣಗಳು ಮತ್ತು ವಸುಗಳೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಚಂದ್ರನೂ ಸಮುದ್ರವೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ನಾನು ರಹಸ್ಯಸಹಿತ ಸುಖಕರ ಧರ್ಮವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೇನೆ.
स्कन्द उवाच
Skanda teaches an esoteric dharma: a full-moon, moonrise offering to Chandra—made with a honey-sweet preparation in a copper vessel—yields enduring religious merit, emphasizing śraddhā (faith) and the idea that properly directed ritual supports cosmic harmony.
Skanda describes a specific rite and its results: multiple divine classes are said to accept the offering, and the act symbolically ‘increases’ the Moon and the ocean, concluding with Skanda’s claim that he has revealed a happiness-giving dharma along with its hidden rationale.