Shloka 3
Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
पुरा भंगास्वनो नाम राजर्षिरतिधार्मिक: । अपुत्र: पुरुषव्याघ्र पुत्रार्थ यज्ञमाहरत्
purā bhaṅgāśvano nāma rājarṣir atidhārmikaḥ | aputraḥ puruṣavyāghra putrārthaṁ yajñam āharat ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು— “ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ! ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಂಗಾಶ್ವನನೆಂಬ ಅತಿಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜರ್ಷಿಯೊಬ್ಬನಿದ್ದ. ಅವನು ಪುತ್ರಹೀನನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic means: even a powerful and righteous ruler seeks personal aims (like progeny) through sanctioned, ethical Vedic action (yajña), not through improper or harmful methods.
Bhishma begins an illustrative ancient account: the royal sage Bhangāśva, lacking a son, undertakes a sacrifice specifically intended to obtain offspring.