Shloka 61
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
जो बारह महीनोंतक सदा तेरहवें दिन हविष्यात्र भोजन करता है, उसे देवसत्रका फल प्राप्त होता है ।।
bhīṣma uvāca | yo dvādaśa māsān yāvat sadā trayodaśe dine haviṣyāśanaṁ karoti, sa devasatrasya phalaṁ prāpnoti || raktapadmodayaṁ nāma vimānaṁ sādhayen naraḥ | jātarūpaprayuktaṁ ca ratnasañcayabhūṣitam || tasmin devakanyābhiḥ paripūrṇe divyābharaṇabhūṣite mahāśobhā bhavati | tatra pavitrā sugandhiḥ sadā pravartate, tad divyaṁ vimānaṁ vāyavyāstreṇa śobhayamānam ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವನು ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ ತ್ರಯೋದಶಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಹವಿಷ್ಯ-ಭೋಜನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದೇವಸತ್ರದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ‘ರಕ್ತಪದ್ಮೋದಯ’ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಸುವರ್ಣದಿಂದ ಜಡಿತವಾಗಿದ್ದು, ರತ್ನಸಂಚಯದಿಂದ ಭೂಷಿತವಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವಕನ್ಯೆಯರು ತುಂಬಿರುತ್ತಾರೆ; ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಸದಾ ಪವಿತ್ರ ಸುಗಂಧ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ; ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರದ ಕాంతಿಯಿಂದ ಆ ವಿಮಾನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady, time-bound self-restraint in diet and ritual conduct—performed with regularity over a full year—is presented as dharmic practice that yields great merit, comparable to major sacrificial rites, and culminates in exalted heavenly attainments.
Bhishma is describing the specific fruit of a vow: eating haviṣya on each thirteenth lunar day for twelve months. He then depicts the resulting reward as the attainment of a jewel-and-gold adorned celestial vimāna named Raktapadmodaya, populated by divine maidens and shining with divine splendor.