Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
इत्येतदसुरेन्द्राय काव्य: प्रोवाच भार्गव: । सुवर्णाय मनु: प्राह सुवर्णो नारदाय च
ity etad asurendrāya kāvyaḥ provāca bhārgavaḥ | suvarṇāya manuḥ prāha suvarṇo nāradāya ca |
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಾರ್ಗವ ಕಾವ್ಯ (ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯ)ನು ಅಸುರೇಂದ್ರ ಬಲಿಗೆ ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಮನು ಅದೇ ಉಪದೇಶವನ್ನು ತಪಸ್ವಿ ಸುವರ್ಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು; ಸುವರ್ಣನು ಅದನ್ನು ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಹೀಗೆ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಧೂಪ-ದೀಪಾದಿ ದಾನಗಳ ಮಹಿಮೆ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.
शुक्र उवाच
The verse emphasizes the authority of a dharmic instruction by showing its careful transmission through revered teachers, and it supports the ethical value of dāna—especially offerings like incense and lamps—performed according to proper method.
Śukra (Kāvya), a Bhārgava, narrates a teaching to Bali; Manu passes it to the ascetic Suvarṇa; Suvarṇa teaches Nārada—establishing a lineage of instruction that validates the practice being recommended.