Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
जो अपने कल्याणकी इच्छा रखता हो, उसे प्रतिदिन पर्वतीय झरनेके पास, वनमें, देवमंदिरमें, चौराहोंपर, गोशालामें, ब्राह्मणके घरमें तथा दुर्गम स्थानमें प्रतिदिन दीप-दान करना चाहिये। उक्त स्थानोंमें दिया हुआ पवित्र दीप ऐश्वर्य प्रदान करनेवाला होता है ।।
yaḥ svakalyaṇam icchet sa pratidinaṁ parvatīya-jharaṇe samīpe vane deva-mandire catuṣpathe gośālāyāṁ brāhmaṇa-gṛhe ca durgame sthāne ca pratidinaṁ dīpa-dānaṁ kuryāt | teṣu sthāneṣu dattaḥ pavitro dīpo aiśvarya-pradaḥ bhavati || kulodyoto viśuddhātmā prakāśatvaṁ ca gacchati | jyotiṣāṁ caiva sālokyaṁ dīpa-dātā naraḥ sadā ||
ಶುಕ್ರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ತನ್ನ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಪ್ರತಿದಿನ ಗಿರಿಝರೆಯ ಸಮೀಪ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಚತುಷ್ಪಥದಲ್ಲಿ, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ದುರ್ಗಮ/ದೂರಸ್ಥ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಶುಚಿ ದೀಪವು ಐಶ್ವರ್ಯಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ. ದೀಪದಾತನು ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವನು, ವಿಶುದ್ಧಚಿತ್ತನು, ಶ್ರೀಸಂಪನ್ನನು ಆಗಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಲಯೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
शुक्र उवाच
Daily dīpa-dāna (offering a lamp) in socially and spiritually significant places is taught as a dharmic practice that purifies the mind, supports communal welfare (light in public/liminal spaces), and yields prosperity and a luminous posthumous destiny.
In Anuśāsana Parva’s instruction on gifts and religious duties, Śukra delivers a prescriptive teaching: he lists specific locations for daily lamp-giving and then states the fruits—family honor, inner purity, prosperity, and attainment of radiant realms.