Shloka 51
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
अनुपमबलवीर्यतेजसो धृतमनस: परिरक्षणेडमृतस्य । असुरपुरविदारणा: सुरा ज्वलनसमिद्धवपु:प्रकाशिन:,उनके बल, पराक्रम और तेज अनुपम थे, जो असुरोंके नगरोंका विनाश करनेमें समर्थ एवं अग्निके समान देदीप्यमान शरीरसे प्रकाशित होनेवाले थे; उन्होंने अमृतकी रक्षाके लिये अपने मनमें दृढ निश्चय कर लिया था
anupama-bala-vīrya-tejasaḥ dhṛta-manasaḥ parirakṣaṇe ’mṛtasya | asura-pura-vidāraṇāḥ surā jvalana-samiddha-vapuḥ-prakāśinaḥ ||
ಕಾಶ್ಯಪನು ಹೇಳಿದನು—ಅವರ ಬಲ, ವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸು ಅಪೂರ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಅಸುರರ ಪುರಗಳನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದರು; ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ದೇಹಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಮೃತವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚಲ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Power (bala, vīrya, tejas) is ethically framed as a duty of protection: the Devas steady their minds (dhṛta-manasaḥ) and commit themselves to safeguarding amṛta, emphasizing disciplined resolve in service of a shared good.
Kaśyapa describes the Devas as blazing and formidable, capable of destroying Asura strongholds, and states that they have taken a firm inner vow to protect the amṛta (nectar of immortality).