Shloka 25
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
सतं गत्वा क्षणेनैव पर्वतं वचनात् पितु: । अमुज्चन्महतीं शाखां सस्वनं तत्र खेचर:,पिताके आदेशसे क्षणभरमें उस पर्वतपर पहुँचकर उन्होंने वह विशाल शाखा वहीं छोड़ दी। गिरते समय उससे बड़ा भारी शब्द हुआ
sataṁ gatvā kṣaṇenaiva parvataṁ vacanāt pituḥ | amuñcan mahatīṁ śākhāṁ sasvanaṁ tatra khecaraḥ ||
ತಂದೆಯ ವಚನಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿ ಆಕಾಶಚಾರಿ ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾಶಾಖೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು; ಅದು ಬೀಳುವಾಗ ಭಾರೀ ಶಬ್ದವಾಯಿತು।
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prompt obedience and faithful execution of a legitimate instruction—acting swiftly and without hesitation when duty is clear.
A sky-ranging being, following his father’s command, reaches a mountain instantly and drops a massive branch there; its fall produces a loud, resonant crash.