Shloka 366
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशा: कृष्णपार्थो प्रदुद्र॒व॒ु: । मित्र देवता जिसके किनारोंपर छुरे लगे हुए थे
Vaiśampāyana uvāca: āttakārmuka-nistriṁśāḥ kṛṣṇa-pārtho pradudruvuḥ | mitrā devatā yasya kināreṣu churāḥ lagāḥ te cakraṁ gṛhītvā sthitāḥ | mahārāja! pūṣā bhagaḥ ca krodha-bharitaḥ savitā ca dhanuḥ khaḍgaṁ ca gṛhītvā śrīkṛṣṇārjunayoḥ upari abhyapatat ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದರು. ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯಂತೆ ಧಾರಗಳಿರುವ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡ ಮಿತ್ರದೇವನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತನು. ರಾಜನೇ! ಪೂಷ, ಭಗ ಮತ್ತು ಸವಿತೃ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಿಲ್ಲು-ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾರ್ಜುನರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) can overwhelm discernment and provoke even exalted beings into aggression; dharma is tested when power is driven by wrath rather than restraint and right judgment.
Kṛṣṇa and Arjuna surge forward armed, while Mitra readies a bladed discus; Pūṣan, Bhaga, and Savitṛ, enraged, take up weapons and attack Kṛṣṇa and Arjuna, intensifying the confrontation.